บางครั้งการอยู่คนเดียว...
มันก้อทำให้เราได้คิดและก้อได้รู้ความรู้สึกจิงๆอ่ะ
มีบทความที่เพื่อนๆบางคนอาจเคยอ่าน ผมเองก้อเคยอ่านนานมาแล้ว
ตอนนั้นอ่านแล้วมันก้อผ่านไปไม่ได้คิดอะไรมากมาย
แต่วันนี้
พอผมได้มาอยู่คนเดียว อยู่ห่างจากคนที่ผมรัก
บทความบทเดิมแต่มีความหมาย
ที่ทำให้หัวใจผมหวั่นไหว
ถ้าเราคิดจะมองหาคนที่ถูกใจ
คนที่ 'ใช่' คุณเชื่อไหมว่า เราหาได้เกือบชั่วชีวิต
แต่คนที่จะตรงใจคุณจริงๆ 100% นั้น ไม่มีหรอก
นอกจากคุณจะหยุดความต้องการที่ไม่มีข้อสิ้นสุดของตัว คุณเองลง
อะไรในชีวิตที่คุณต้องการ อะไรที่เป็นสิ่งที่ยั่งยืนกว่ากัน
มนุษย์เรา หากจะรักและคิดจะใช้ชีวิตร่วมกับใคร
ก็คงจะต้องการเพียงแต่ 'เพื่อนคู่ชีวิต' สักคน
คนที่อยู่กับเราเสมอไม่ว่ายามทุกข์ยาก ลำบาก
หรือผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน
คนที่มองเห็นข้อเสียและข้อผิดพลาดของคุณ
แต่ก็ยังรักและยังอภัยให้คุณได้เสมอ
คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณแม้คุณจะกลายเป็นตาแก่หัวล้าน พุงยาน หนังเหี่ยว
เขาก็พร้อมที่จะแก่เฒ่าไปพร้อมกับคุณ
และผมก้อเป็นคนที่โชคดีที่สุด
คับ
ขอให้เพื่อนๆโชคดีกะความรักนะคับ
คิดถึงคับ
.